anbehaben, anbeheben
anbehaben, anbeheben
I
beanspruchen, einen Anspruch gerichtlich durchsetzen
bdv.:
anbehalten
-
behabt ez [das Gut] im iemen mit rehte an1275/87 Schwsp.(R.) LR. Art. 51
- 1288 WirtUB. IX 186
-
beheptont das gůt mit genemen fursprechen ... dem S. an1291 SalemUB. II 407 Faksimile
-
anbehebt mit rechtem gerihte1303 MGConst. IV 1102 Faksimile
- 1314 BadWB. I 43
- 1319 FRBern. V 140 Faksimile
- 1328 SBernhStiftungsb. 245
- BairLR. 1346 Art. 219 Textarchiv: BairLR.(Schlosser/Schwab) [16. Titel]
-
anbehebt und erklegt1385 SchaffhStB. 16
-
... daß einer dem andern sin liggend gutt anspreche und er im daß nit anbeheben möcht1435 GrW. IV 271 Faksimile
-
was im ansprechig ald anbehept wurd1454 ZürichOffn. I 199 Faksimile
-
nyemant sein gut mit frag anbehabenoJ. SteirLl. Art. 70 Faksimile
-
das man im die purgelschaft anbehabtoJ. WienStRb. Art. 59 Faksimile
- IglauOberhof 80 Faksimile
- Tirol/ÖW. V 796 Faksimile
- Schwsp.(L.) LR. Art. 56 Faksimile
II
nachweisen, beweisen
-
daz ir vaͤtter daz reht ... anbehůbent mit geswornen aͤiden1304 ZürichUB. VIII 32 Faksimile
- 1346 Carinthia 48 (1858) 180
III
ein Recht, eine Strafe zuerkennen, befehlen
-
swas ... des gotshauses phleger ... uns anpehabent1315 KlosterneubStiftUB. I 148 Faksimile
- 1446 NÖsterr./ÖW. XI 431 Faksimile
III –
-
den hals anbehaben1338 Schwind-Dopsch 177 Faksimile
- KrainLHdf. 1598 Bl. 3v Faksimile