anerben

nd. anerven, fries. anervia
I
I 1 als Erbe jemandem zufallen, vererbt werden
I 2 im Erbweg etwas werden
II jemandem etwas vermachen
II – jemanden zum Erben, in einen Besitz einsetzen
  • ich ... habe ... sie, keufere und deren erben ... damit angeerbt
    1600 NrhAnn. 80 (1906) 80
III erben
IV subst. part., Anerbende, nd. anervende, nl. aneervande
vgl. 1Anerbe