Anleiter

-ey-, -ay-, nl. aenlei(j)der (lat. inductor in possessionem)
I Vollzieher der Anleit (III)
II
II 1 Anführer
  • er ... muest des strits houptmann und anleiter werden
    1400 Justinger
  • ... ir [der juden] anweiser und anlaiter
    1527 Turmair,BayrChr. I 137
II 2 Anstifter, Haupttäter, Anführer bei einer Straftat
  • 1292 Kennemerl./MnlWB. I 121 Faksimile
  • diere of overwonnen is, die aenleyder verbuerde 10 ℔, elc volgere 10 ₰
    1299 Westfriesland/Noordewier 274
  • daer willen wijt mede an rechten ghelike of hi handadich of aenleyder daer of ware
    1346 UtrechtDomRBr. I 63
II 3 racheberechtigtes Sippenmitglied, besonders als Ankläger vor Gericht
  • soe sal de raidt enen dinghen vrede nemen ... van all hoir maegen, alsoe verre als sy an beyde zyden anleiders sijn
    1523 Amersfoort/Fruin,KlSteden I 123 Faksimile
  • hoe na dat een recht aenleider schuldich is te wezen ...: een aftersusterkijnt, of een half lit darbuten, ende alle die daerbinnen zijn
    oJ. Fruin,Dordrecht I 369 Faksimile