(flottfahrig)
(flottfahrig)
I
fahrtbereit
vgl.
flottfertig
-
dat he de geladene vlotförige gudere wedderumme torugge gefordert1566 HolstVierstUrt. 354
- Schiller-Lübben V 286 Faksimile
- Schiller-Lübben VI 300 Faksimile
II
abwesend, auf Reisen
-
si vlotvorech also dhat he tho dheme egthen daghe nicht komen mogheoJ. BremRQ. 112 Textarchiv: BremRQ. 112 Faksimile
II –
sich einer Sache entziehen
-
bynnen jar und dag to rechte vull don und nicht vlochvurych werden1587 LünebZftU. 101 Faksimile