(Häuptling)
(Häuptling)
vgl.
Häupting
I
Adliger, (als solcher) Oberster (I) eines Bezirks
-
do moste dat gancze land ... sweren, dat sie bouen den rad vnde die stad to ewigen tiden nene houetlinge kesen scolden1360 BremGQ.(L.) 143 Faksimile
-
dat wy F.A. hoevetlinck tho O. und H. und E., vicedecani ihn H. apenbaer betuigen, wo een hillick gehandelt und gededinget iss tusschen A. tho O. ... und O.H., hoevetlinges tho grote Valderen dochter1379 OstfriesUB. I 115 Faksimile
-
wy ... hoefflinge an gener syde der Eemse in Oestvrieslant1398 OstfriesUB. I 141 Faksimile
-
ok hebben de stede breve gescreven an de van Groninghe und an de hovetlinge tho Westergo1400 HanseRez. IV 522 Faksimile
-
we ok doet sloghe enen hoveling, den salmen betalen myt twe manne gelt1448 Richth. 320 Faksimile
-
den vorsychtigen eerbaren vromen man Ubben, hovellync te Ple wert1488 OstfriesUB. II 288 Faksimile
II
Anführer
-
daer een man geslagen worde of enen wonre, dat is een ruter, soe sal de hovetlinck de sie to der kase gheleydet heft geldenoJ. Richth. 299 Faksimile
- vanHelten,OstfriesLex. 166
III
der Hauptbeteiligte, Verletzte, der Kläger (anderer Meinung vanHelten,OstfriesLex. 166)
IV
Gildemeister
-
soe sullen die olde hovelingen nie hovelinghen kiesen op onser liever Frouwendach1362 GroningenUB. I 375 Faksimile