kallen
kallen
ahd. challôn, mhd. kallen, mnl. callen, afries. kella, ags. ceallian (ne. to call), an. kalla
rufen, schreien, reden; vorladen, vor Gericht laden
rufen, schreien, reden; vorladen, vor Gericht laden
-
nec advocati nostri debent vos ... ex ... vitta vestra ... citare, quod in danico callen dicitur1352 HanseRez. I 111 Faksimile
-
men scal ok nummende kallen vor dat hus umme sake, de eren vogheden boren to richtene1365 LübUB. III 575 Faksimile
-
schal me nemende laden dat kallen na dem denschen rechte het vor dem densschen rechte1368 Danzig(Hirsch) 278 Faksimile
-
wanneer men in den rait kallen sall1449 NijmegenStR. 149 Faksimile
-
verbosum esse kallen ... schwetzen1550 Schöpper,Syn. 36
-
wei auch sonder erlof des richters im gerichte kallet, heft verbroeket iiii ssoJ. Westfalen/GrW. III 68 Faksimile
- oJ. Lasch-Borchling II 506
- oJ. MnlWB. III 1129f. Faksimile
- oJ. Schiller-Lübben II 421 Faksimile