Lar, n.
Lar, n.
Etym. unklar (vgl. NlEtymWB. 379); nur mnl. belegt u. im dt. Sprachgebiet noch in Ortsnamen enthalten (vgl. J. Schnetz, D. Lâr-Problem .../Programm d. kgl. human. Gymnasiums Lohr a.M. für ... 1912/13)
brachliegendes Land z. Nutzung als öffentl. Weide
brachliegendes Land z. Nutzung als öffentl. Weide
-
paludem illam, que vulgariter lare nuncupatur1248 Brabant/Stallaert II 131 Faksimile
- 1577 CoutAnvers V 300 Faksimile
-
laer. locus incultus & vacuus, solum incultum. pascuum publicum1632 Kilian s.v.