2(leidlich), adj., adv.
2(leidlich), adj., adv.
zu
Leid
in rechtl. Bed. nur im Ae., Mnd. u. Mnl.schlimm, schändlich, ehrenrührig, insbesondere in den Verbindungen: leidliches Wort uä. "Beschimpfung, Beleidigung", leidliche Sache uä. "Verbrechen"
-
swicollice dæda and laðlice unlaga ascunige man swyðe, þæt is: false gewihta and woge gemeta and lease gewitnessa and fracodlice ficunga1008 Liebermann,AgsG. 242
-
die sinen nasten én ledlic word seget of dine fluoct . ..; met der penitentie uan drien dagen sal ment op hem wreken1236 CorpMnlTekst. I 28
-
so wie dat andren slaet jofte vloeket jof lelike verspreket ... sal sijn couent verliesen1292 CorpMnlTekst. I 1745
-
deghene die leenleke [!] dinc dade, waer bi dat hi vten lande vlowe; siin naeste moet dan den vreede suken. op dat heme cundeg es1292 CorpMnlTekst. I 1872
- 1304 CoutBruges I 295 Faksimile
-
so soude ment willen trecken te mordaden, iof te live, iof te lede, iof te banne, van leliken faite1317 CoutBruges I 391 Faksimile
- 1350 CartLouisdeMale I 334
-
dyt is van leetlyken dyngen, dyt is vorweldynge, mord myt vorrade vnde horet yw to straffen ane alle gnade1498 ReinekeVos . V. 5700
- um 1500 MünsterGQ. I 173 Faksimile
- 1562 BrabPlac. II 438