(Schleichbürger), m.
(Schleichbürger), m.
wohl: Bewohner eines außerhalb der Stadtmauern gelegenen städtischen Gebietes, der eingeschränktes Bürgerrecht innehat
vgl.
Grasbürger (I)
-
slyckburgers, die ten respecte van sekere diensten borgerscap genieten tot wederseggen van den raedt, dewelke en mogen hoer borgerschap nyet voorterven1570 UtrechtRBr. II 442 Faksimile