Seegang, m.
Seegang, m.
(einbrechendes) Hochwasser, Überschwemmung, Sturmflut
-
alsare szegongar send, sa haunie thiu gred tha fiarda ierde [wenn es Sturmfluten gibt, so soll das Außendeichsland den vierten Teil (des Deiches) ausbessern]Ende 13. Jh. BrokmerR. 98 Textarchiv: BrokmerR. 98
-
on alderlasa erwa: hwersar is en alderlas erwa and hi hebbe alsa stor hewena, thet hi muge knapa and founa vndhalda, sa sette ma him thene to, ther him alra sibbest se; thet skel hi behuda and efter withe to wariande mith fiuwer holdena rede, alsa hit ierich his, hit ne [se], thet him becume hunger ieftha nedbrond, heregong ieftha segong and breszene dikar [vom elternlosen Erben: Wenn da ein elternloser Erbe ist und er ein so großes Vermögen hat, dass er Knechte und Mägde unterhalten kann, so gebe man ihm denjenigen (als Vormund) bei, der ihm am nächsten verwandt ist; das (Vermögen) soll dieser betreuen und hernach (hat er), nach Zustimmung von vier Verwandten, für die Rückgabe zu sorgen, sobald es (das Kind) mündig ist, es sei denn, dass ihn Hunger oder verheerender Brand, Heergang oder Sturmflut und Deichbrüche treffen]Ende 13. Jh. BrokmerR. 62 Textarchiv: BrokmerR. 62
-
so enmoet noch vader noch moder noch gheen man des vnyarighen kyndes erue vorsetten ofte vorkopen, dat ensy sake dat em daer to dryue hungher ofte de brant ofte seeganck, broken dijke eder vrunde strijt15. Jh.? OstfriesRQ. 48