Sterbend, m., n., Sterbet, m.
Sterbend, m., n., Sterbet, m.
I
wie Sterb (I)
-
wir sprechen, daz briefe bezzer sin dane gezivge; wan sterbend gest so belibent briefe immer me steteum 1275 Schwsp.(L.) LR. Art. 36 a Faksimile
-
von dem gebresten kam ein große sterbote. von dem sterbende wart der spital us der stat gezogen1362 Closener 135
-
da was ... der groͤst sterbet, davon nit ze sagen ist, und starb das maist nur jungs volkMitte 15. Jh. AugsbChr. I 119 Faksimile
-
das alle die so den sterbat im haus alhie hat [...], die sollend nit in die ow gan1541 RavensburgStR. 278
-
so is em dat steruent in't leger gekamenum 1542 HambChr. 185 Faksimile
-
dass es mit eingerissenem sterbend in theils vnsern aemptern noch keyn nachlaß seyn1626 Reyscher,Ges. XII 955 Faksimile
-
1401 war ein grosser sterbend, dessen man den juden schuld gab, weil sie die bruͤnnen sollen vergifftet haben1742 Bluntschli,MemTigur.³ 444
II
wie Sterb (II)
-
söllend die metzger an dheinen ort, da der keybett oder sterbett under dem vee [...] vee kouffen noch harfuͤren, alles bei schwaͤrer straff1543 BernStR. VIII 1 S. 384 Faksimile
-
da der sterbend under dem veech ist, ... [solle] niemands sin veech har noch ... für dz gsund veech tryben1556 BernRatsman. I 328